28 lutego 1948 w swoim pierwszym spotkaniu międzypaństwowym, rozgrywanym w hali YMCA w Warszawie uległa Czechosłowacji 2:3 (15:17, 15:11, 15:13, 4:15, 12:15).
W tym samym roku odbyły się w Rzymie 1. mistrzostwa Europy, w których udział brać mogły wszystkie zgłoszone zespoły. Reprezentacja Polski jednak w nich nie wystartowała, ponieważ ówczesne władze zabroniły zawodnikom wyjechać do Europy Zachodniej.
Tuż przed mistrzostwami Europy odbyły się w Sofii Igrzyska Bałkańskie – pierwszy międzynarodowy turniej, w którym występowała reprezentacja Polski. Rozegrała w nim 6 spotkań, przegrywając z reprezentacjami Czechosłowacji, Rumunii i Jugosławii, wygrywając natomiast z reprezentacjami Bułgarii, Węgier oraz Triestu, ostatecznie zajmując 4. miejsce.
W 1949 r. nowym trenerem został Zygmunt Kraus.
Lata 1949-1952 – Zygmunt Kraus W 1949 r. kadra Polski zadebiutowała w mistrzostwach świata odbywających się w Pradze. Znalazła się w grupie C razem z mistrzami Europy – Czechosłowakami oraz Holendrami. W pierwszym spotkaniu pewnie pokonała Holandię 3:0 (15:2, 15:7, 15:3), w drugim natomiast uległa Czechosłowacji 0:3 (5:15, 10:15, 5:15), uzyskując jednak awans do rundy finałowej. W rundzie finałowej uległa kolejno: Czechosłowacji, ZSRR, Rumunii oraz Bułgarii.