Aleksander Szczygieł (ur. 23 sierpnia 1906 w Krynce, pow. łukowskim, zm. 9 czerwca 1983 w Warszawie) – polski specjalista w zakresie żywienia, pionier i współtwórca polskiej szkoły nauki o żywieniu człowieka.
Życiorys W 1931 ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim i rozpoczął pracę w PZH. W 1938 został kierownikiem Oddziału Biochemii i Higieny Żywienia PZH. W czasie wojny i okupacji pracował w PZH (przy kontroli preparatów 68 witaminowych i hormonalnych) oraz brał udział w tajnym nauczaniu studentów medycyny.
Od lutego 1945 do 1947 organizował i kierował odbudową gmachów PZH, częściowo zniszczonych w czasie powstania warszawskiego. Od 1945 docent higieny na Uniwersytecie Warszawskim, w latach 1946–1950 profesor fizjologii i higieny żywności Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego (SGGW), a następnie od 1950 do 1964 profesor higieny żywienia na Akademii Medycznej w Warszawie (obecnie Warszawski Uniwersytet Medyczny). Twórca i dyrektor Instytutu Żywności i Żywienia, gdzie od 1963 do przejścia w stan spoczynku w 1976 pełnił funkcję profesora fizjologii i higieny żywienia.
Wieloletni członek Międzynarodowej Unii Nauk Żywieniowych, ekspert z zakresu żywienia FAO i rzeczoznawca z tego zakresu WHO.