Na początku lat 50. XX w. lokalny architekt António Couto Martins sporządził dokumentację projektową stadionu, zgodnie z którą miał on zwiększyć pojemność trybun do 17 tys. osób, posiadać 8-torową bieżnię lekkoatletyczną, parking i drogi dojazdowe. 27 kwietnia 1953 - pod przewodnictwem João Augusto de Sousy, Félixa do Amarala, João Marquesa de Almeidy i Rui Vieiry - rozpoczęła się gruntowna przebudowa obiektu, trwająca 4 lata. 5 maja 1957, w obecności 12 tys. kibiców stadion pod nową nazwą Estádio dos Barreiros oficjalnie otworzył minister Arantes e Oliveira, a w inauguracyjnym meczu reprezentacja Madery pokonała 5:2 rezerwową reprezentację Portugalii. W 1969 r. władze lokalne postanowiły zmienić nazwę obiektu na Estádio do Professor Marcelo Caetano, jednak decyzja ta nie spodobała się tamtejszym kibicom i dość szybko wrócono do wcześniejszej nazwy. Stadion przez wiele lat był domowym obiektem trzech największych klubów na wyspie, co przełożyło się na jego wyeksploatowanie. W latach 90. XX w. Nacional wyprowadził się więc na Estádio Eng. Rui Alves (obecnie Estádio da Madeira), zlokalizowany w północnej dzielnicy miasta – Choupanie. Mimo kilku drobniejszych renowacji, do 2009 r. stadion zachował konstrukcję nadaną mu podczas przebudowy w latach 1953–1957, zmieniając wyłącznie jupitery.