Zofia Owczarek-Jagodzińska, ps. „Marysia” (ur. 2 października 1887 w Guzowie, zm. 1940 w Warszawie) – polska działaczka Polskiej Partii Socjalistycznej i OB PPS. Uczestniczka zamachu na Skałona w 1906.

Życiorys Urodziła się w rodzinie robotników zatrudnionych w cukrowni w Rudzie Guzowskiej. Pracowała w fabryce obuwia Kipra w Warszawie. Do Polskiej Partii Socjalistycznej dołączyła w roku 1905 i Organizacji Bojowej PPS. Była uczestniczką wielu akcji bojowych.

18 sierpnia 1906, wraz z Wandą Krahelską i Albertyną Helbertówną, uczestniczyła w zamachu na generał-gubernatora warszawskiego Gieorgija Skałona. Kilka miesięcy później podjęła - tym razem w Wilnie - kolejną nieudaną próbę zgładzenia generał-gubernatoraWojciech Lada, Polscy terroryści, Znak Horyzont, Kraków 2014, s. 274..

Po rozłamie w PPS wstąpiła do Frakcji Rewolucyjnej. W styczniu 1908 roku wzięła udział w nieudanym zamachu na pocztę na stacji kolejowej Sokołów Podlaski. Bojowcy zabili dwóch funkcjonariuszy i wycofali się do Siedlec. Wkrótce zostali aresztowani - ujęto około dziewięćdziesięciu osób. Bojowców wydał władzom carskim jeden z uczestników akcji, Michał Wolgemut. Owczarek-Jagodzińską osadzono w Cytadeli. Wskutek prowokacji policyjnej wyszedł na jaw jej udział w zamachu na Skałona.