Disney licząc na lojalność swoich pracowników postanowił się do niej odwołać w trakcie wielkiego zebrania kryzysowego w lutym 1941 roku. W praktyce jego przemowa była chaotycznym bełkotem w oskarżycielskim tonie. mały|Artyści Walt Disney Productions podczas strajku w 1941 roku. 12 maja 1941 roku National Labor Relations Board ogłosiła, że Disney Studios Federation jako organizacja kontrolowana przez zarząd spółki jest nielegalna i poleciła ją rozwiązać. Pomimo rozwiązania związku za obopólną zgodą i publicznych zapewnień Disneya o możliwości dołączenia do jakiejkolwiek organizacji, ten zagroził natychmiastowym zwolnieniem każdemu, kto wstąpi do Screen Cartoonists’s Guild, a następnie zwolnił sprzeciwiających się temu animatora Arta Babbitta i pięciu innych pracowników. 29 maja trzystu z siedmiuset pracowników rozpoczęło strajk pod bramą Walt Disney Studios wspieranych przez swe rodziny oraz animatorów z Leon Schlesinger Productions i MGM Cartoon Studios, co rozwścieczyło Disneya do tego stopnia, że mało co nie pobił Babbitta będącego jednym z organizatorów strajku. Disney jako zadeklarowany antykomunista uważał, że za strajkiem stoją komuniści, a jego organizatorzy to „czerwone pająki”.