Carl Rune Larsson (ur. 17 czerwca 1924 w Sztokholmie, zm. 17 września 2016 w gminie Järfälla) – szwedzki lekkoatleta, płotkarz i sprinter, dwukrotny medalista olimpijski z 1948.
Na mistrzostwach Europy w 1946 w Oslo zdobył brązowy medal w biegu na 400 metrów przez płotki, za Bertelem Storskrubbem z Finlandii i swym rodakiem Sixtenem Larssonem.
Zdobył brązowe medale w biegu na 400 metrów przez płotki (za Royem Cochranem z USA i Duncanem White ze Sri Lanki) oraz w sztafecie 4 × 400 metrów podczas igrzysk olimpijskich w 1948 w Londynie. Sztafeta Szwecji biegła w składzie: Kurt Lundquist, Lars-Erik Wolfbrandt, Folke Alnevik i Larsson. Na tych samych igrzyskach odpadł w ćwierćfinale biegu na 400 metrów.
Wystąpił na mistrzostwach Europy w 1950 w Brukseli, gdzie zdobył brązowy medal w sztafecie 4 × 400 metrów (w składzie: Gösta Brännström, Tage Ekfeldt, Larsson i Wolfbrandt) oraz odpadł w półfinale biegu na 400 metrów przez płotki.