Pretekstem do postawienia tego zarzutu był fakt postawienia w kącie dwóch niegrzecznych uczniów.
W 1965 r. Wydział do spraw Wyznań w Kielcach zablokował nominację ks. Sikorskiego na stanowisko proboszcza w Kozienicach. Rok później został dziekanem kozienickim. Ponieważ zgodnie z zaleceniem Episkopatu Polski odmówił prowadzenia księgi inwentarzowej, sąd powiatowy w Kozienicach ukarał go w październiku 1965 r. grzywną wysokości 2000 zł. Ponieważ odmówił jej zapłacenia, został 3.12.1966 r. aresztowany i osadzony w radomskim więzieniu. W jego obronie wystąpili parafianie w listach protestacyjnych do premiera Józefa Cyrankiewicza oraz bp Jan Kanty Lorek, który wysłał telegram do Rady Ministrów. Siła protestów sprawiła, że 12.01.1967 r. odzyskał wolność.
W 1971 r. ks. Sikorski został przeniesiony do parafii św. Jana w Radomiu. Wkrótce został jej proboszczem i miejscowym dziekanem. Udało mu się pomalować kościół farny, wybudować murowaną kaplicę św. Maksymiliana w Firleju i plebanię, odzyskać od państwa zabytkowy kościół św. Wacława na Starym Mieście, który następnie odrestaurował.
Ks. Sikorski przez cały okres powojenny utrzymywał ścisłe związki z żołnierzami AK. Wielokrotnie brał udział w ich zjazdach i spotkaniach. Często przy tej okazji wygłaszając kazania m.in. na Jasnej Górze 12.09.1976 r.