Puncta extraordinaria (z łac. „niezwykłe miejsca”) albo nequdot (z hebr. „kropki”) to 15 miejsc w Biblii hebrajskiej zaznaczonych i wyróżnionych przez soferów kropkami lub kreskami. Niektóre z tych miejsc nie mają wpływu na tłumaczenie lub interpretację Pisma Świętego, inne natomiast są istotne.
Puncta extraordinaria oznaczone w tekście masoreckim występują w następujących miejscach: Rodzaju 16:5, 18:9, 19:33, 33:4, 37:12; Powtórzonego Prawa 29:29 (BT 29:28); Liczb 3:39, 9:10, 21:30, 29:15; 2 Samuela 19:19; Psalm 27:13; Izajasza 44:9; Ezechiela 41:20 oraz 46:22.
Właściwe znaczenie tych znaków jest kwestionowane. Niektórzy uważają, że te znaki wskazują na słowa, które zostały opuszczone w tekście. Inni uważają, że kropki wskazują frazy, które nie występowały w niektórych rękopisach i których czytanie jest wątpliwe. Jeszcze inni uważają, że kropki mają po prostu pomóc czytelnikowi pamiętać znaczenie tekstu związane z tymi słowami, a nadane przez starożytnych Hebrajczyków. Są też tacy, którzy twierdzą, że miejsca te zostały oznaczone dla ochrony przed usunięciem przez kopistów fraz w tekście hebrajskim, które na pierwszy rzut oka i po porównaniu z równoległymi fragmentami Pisma Świętego wydawały się zbędne.
Wszystkie 15 miejsc odnotowano w uwagach masora magna do tekstu masoreckiego Księgi Liczb 3:39.
Charakterystyka