Marco wyznaje im wówczas, że skarb w jego skrzyni to po prostu pamiątki po ojcu, więc Szczurzy Pazur i tak nie miałby z nich żadnego pożytku. Majster Zrzęda daje matce Marca szczęśliwy talar i wraz z dziećmi oraz psem i papugą rusza w drogę powrotną do domu. Idąc tam wędrowcy spotykają ojca Marca powracającego właśnie do swej rodziny. Radośnie wskazuje mu drogę do niej i wracają do miasteczka, gdzie czeka na nich już pani majstrowa, bardzo zaniepokojona zaginięciem męża. Ten opowiada jej o bohaterstwie Lapicza, a także (zgodnie z obietnicą żony) wyznaje swemu uczniowi swój długo strzeżony sekret - przed ośmiu laty majster i jego żona stracili podczas wyprawy na jarmark swoją córeczkę Zuzannę i mimo długich poszukiwań nigdy jej nie odnaleźli. Pani majstrowa dodaje też, że ich córka miała na kciuku bliznę w kształcie krzyżyka - taką samą, jaką ma Liza. Okazuje się, że to ona jest zaginioną Zuzanną. Dziewczynka wpada w objęcia rodziców, a Majster Zrzęda daje Lapiczowi na własność noszone przez niego buty i oznajmia, że chłopiec jest teraz pełnoprawnym szewcem.