Po trafieniu do getta Teodor Ryder nie zaprzestał działalności muzycznej. Współtworzył dom kultury przy ulicy Krawieckiej 3 oficjalnie otwarty 1 marca 1941 roku, dawał koncerty fortepianowe, akompaniował (często występował wspólnie z Bronisławą Rotsztatówną), dyrygował orkiestrą symfoniczną – są znane informacje o co najmniej czterech jej występach. Ostatni oficjalny koncert Teodora Rydera miał najprawdopodobniej miejsce w czerwcu 1943 roku – potem dom kultury zlikwidowano. Od tej pory koncerty mogły się odbywać w prywatnych mieszkaniach, bądź, półoficjalne, w siedzibie gettowego resortu papierniczego. W roku 1944 okupanci skonfiskowali należące do mieszkańców getta instrumenty muzyczne. Teodor Ryder został deportowany do Auschwitz-Birkenau jesienią 1944 roku, gdzie zginął.
Przypisy
Linki zewnętrzne Fotografia Teodora Rydera w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego Fotografia Teodora Rydera w zbiorach Narodowego Archiwum Cyfrowego
Kategoria:Mieszkańcy getta łódzkiego Kategoria:Polscy dyrygenci Kategoria:Polscy pianiści Kategoria:Polscy Żydzi – ofiary KL Auschwitz Kategoria:Polscy Żydzi zamordowani podczas Zagłady Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1944