przeniesiono go pod zwierzchnictwo Razwiedupra Sztabu Armii Czerwonej. Skierowany do Berlina, a następnie do Wiednia. Od maja 1924 r. był rezydentem Razwiedupra w Pradze, zaś od września tego roku zastępcą rezydenta w Warszawie. Od lutego 1925 r. pełnił funkcję kierownika sektoru 2 Oddziału Razwiedupra. W sierpniu tego roku stanął na czele 1 wydziału. Następnie był zastępcą szefa 2 Oddziału Razwiedupra. W 1927 r. ukończył kurs oficerski Razwiedupra. W październiku tego roku ponownie skierowano go do Austrii. Wyjeżdżał też do Niemiec i państw bałkańskich. Po powrocie do Moskwy został w lipcu 1930 r. funkcjonariuszem do specjalnych poruczeń przy zampredzie Najwyższej Rady Gospodarki Ludowej ZSRR Józefa Unszlichta. Następnie pełnił funkcję zastępcy szefa Fosfatnego Zarządu Wszechzwiązkowej Unii Przemysłu Chemicznego. W maju 1932 r. powrócił pod zwierzchnictwo Razwiedupra. Został sekretarzem Biura Informacji Międzynarodowej. Następnie był współpracownikiem sekretariatu technicznego Biura Organizacyjnego Komitetu Centralnego WKP(b). W pewnym czasie był też osobistym sekretarzem Karola Radka. Od sierpnia 1935 r. był zastępcą szefa 2 Oddziału Razwiedupra. Pod koniec listopada tego roku awansował na komisarza dywizyjnego. W maju 1936 r. skierowano go do Chin jako rezydenta Razwiedupra.