Po 3 miesiącach wyjaśnienia jego sprawy wypuszczono go na wolność. W kolejnych latach ponad 4 razy wysyłano go ponownie do Polski w celu kontynuowania infiltracji emigracyjnych organizacji Białych Rosjan, a także Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W czasie jednego z pobytów w Polsce udało mu się przedostać do szeregów tajnej organizacji emigracyjnej Opus, grupującej przedstawicieli różnych partii i organizacji rosyjskich, która zajmowała się m.in. przerzucaniem emisariuszy i materiałów propagandowych do ZSRR. Dzięki jego informacjom OGPU zlikwidowało konspiracyjne jaczejki organizacji w Moskwie i kilku innych miastach. Pod koniec listopada 1930 r., po powrocie do ZSRR, N. A. Mosiewicz-Bojarow został aresztowany przez OGPU pod zarzutem współpracy z polskim wywiadem wojskowym i zorganizowania w Polsce grupy prowokacyjnej, która miała wydać miejscowej policji przywódców konspiracji rewolucyjnej. Po procesie skazano go na karę śmierci wykonaną przez rozstrzelanie 24 kwietnia tego roku.
Linki zewnętrzne Biografia Nikołaja A. Mosiewicza-Bojarowa (jęz. rosyjski)
Bibliografia M. A. Aleksiejew, A. I. Kołpakidi, W. J. Kowczik, Энциклопедия военной разведки. 1918-1945 гг., 2012
Kategoria:Funkcjonariusze radzieckich służb specjalnych w Polsce Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1931 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie