Po kapitulacji Niemiec został przewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego ZWM w Warszawie, później objął stanowisko kierownika Wydziału Personalnego Komitetu Warszawskiego PPR. Na początku 1947, w stopniu kapitana, został pracownikiem Zarządu Informacji Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Po utworzeniu PZPR został członkiem partii, pracował jako Sekretarz Komisji Historii Lewicowego Ruchu Młodzieżowego przy Komitecie Centralnym PZPR. W latach 1949–1950 kierował pracami Oddziału Informacji Garnizonu KBW i Wojsk Ochrony Pogranicza. Pod koniec 1950 objął stanowisko Wydziału I (szkoleniowego) Zarządu Informacji KBW i WOP. W 1957 został naczelnikiem Wydziału X (informacyjno-analitycznego) Departamentu II (kontrwywiadu) Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W 1959 otrzymał stopień pułkownika, a dwa lata później został skierowany do Centrum Wyszkolenia MSW w Legionowie. W połowie 1962 odszedł z bezpieki. Następnie pracował m.in. w Muzeum Historii Polskiego Ruchu Robotniczego oraz był dyrektorem Muzeum Pamięci i Męczeństwa.
Zmarł w Warszawie.