W 1939 walczył jako ochotnik w obronie Warszawy, później ukrywał się przed gestapo w rodzinnych Sulisławicach. Walczył w oddziale partyzanckim Batalionów Chłopskich na terenie powiatów pińczowskiego i miechowskiego. Po zakończeniu wojny otrzymał nominację majora czasu wojny.
Od 1945 rozpoczął współpracę z Biurem Nadzoru Estetyki Produkcji, Cepelią i Przedsiębiorstwem Wystaw i Targów Zagranicznych, został wówczas mianowany naczelnikiem Departamentu Kształcenia Artystycznego w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Od 1953 zaangażował się w pracę pedagogiczną – uczył wikliniarstwa w szkołach i na kursach rzemieślniczych. W 1957 powrócił na rok do nauki ociemniałych w zakładzie w Laskach. Tworzył projekty mebli i przedmiotów codziennego użytku, w 1957 zaprojektował komplet mebli na zamówienie dworu królewskiego Belgii. Dla wzniesionego w Poznaniu w latach 1961–1964 hotelu Merkury zaprojektował, wyplatane ręcznie, fotele. W 1966 przeszedł na emeryturę i poświęcił się pracy teoretycznej i dokumentacyjnej. Od 1968 projektował arrasy tworzone ze sznurka, drewna i metalu.