mały|Grób Zygmunta Brykalskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Zygmunt Brykalski (ur. 24 kwietnia 1922 w Warszawie, zm. 26 sierpnia 1980 tamże) – polski dziennikarz, powstaniec warszawski, członek podziemnych Stronnictwa Zrywu Narodowego, Kadry Polski Niepodległej, po wojnie działacz Stronnictwa Pracy i PPR.
Życiorys Urodził się w Warszawie, w rodzinie Ignacego, drobnego przedsiębiorcy, i Marii z Moczarskich. Klasę pierwszą ukończył w warszawskim I Gimnazjum Męskim, następnie uczył się w gimnazjum Korpusu Kadetów w Rawiczu, które ukończył w 1939.
W czasie kampanii wrześniowej zaciągnął się do kompanii ochotniczej Wojska Polskiego na Cytadeli, gdzie służył do czasu kapitulacji stolicy. W 1941 poprzez Józefa Kowalczyka nawiązał kontakt z podziemną Zadrugą i wstąpił do „Zrywu” przekształconego później w „Stronnictwo Zrywu Narodowego” oraz do „Kadry Polski Niepodległej”. Organizator środowiska młodzieżowego KPN, organizował m.in. spotkania u Kowalczyka. W tym okresie nawiązał kontakt z m.in. Tadeuszem Jędrzejewskim, Zygmuntem Felczakiem oraz Feliksem Widy-Wirskim. Pod rozkazami Widy-Wirskiego pełnił funkcję łącznika. W czasie powstania warszawskiego (ps. „Duży”, „Dąbrowski”) walczył na Ochocie, awansowany do stopnia podporucznika. Ranny przewieziony jako cywil do obozu w Pruszkowie a następnie do szpitala w Milanówku.