B) Rękopisy z tekstem innych partii Nowego Testamentu Apostoł krystynopolski (Christ), powstał w XII wieku. Apostolos z kolekcji Hil'ferda (Hilf), XIV wiek. Apostolos (Moska), powstał w 1220. Apostolos (Moskb), XV wiek. Apostoł Grškovicia (Grš), 4 karty, koniec XII lub początek XIII wieku. Apostoł ochrydzki (Ochr), XII wiek, odmianka. Apostoł ślepczański (Slepč) Praxapostolos Macedonicus (Mak) Praxapostolos Šišatovacensis (Šiš) Mihanovićiana Fragmenta (Mih), 2 karty pisane głagolicą, koniec XII lub początek XIII wieku. I Foliorum Kijevensium (Kijb) Kodeks Hvala, 1404, zawiera tekst Apokalipsy (wykorzystany przez Kodeks Mateusza Dziesiątego).
thumb|Ewangeliarz Archangielski
Ponadto Metzger do ważnych rękopisów zalicza: Ewangeliarz archangielski, który jest świadkiem odmianki ruskiej i powstał w 1092 roku. Ewangeliarz Mirosława, koniec XII wieku. Apostoł eniński, XI wiek. Kodeks supraski, początek XI wieku.
Trzy rękopisy przekazują tekst bilingwiczny grecko-słowiański (minuskuł 525, 2136, 2137). W roku 2000 odkryto Kodeks Nowogrodzki. Jedynym znanym odpisem pierwotnego, jeszcze soluńskiego przekładu Cyryla i Metodego jest odkryty w klasztorze św. Katarzyny na półwyspie Synaj Psałterz synajski.