Od 1945 pracował w Wytwórni Filmowej Wojska Polskiego, od 1949 do przejścia na emeryturę związany był z Wytwórnią Filmów Dokumentalnych i Wytwórnią Filmów Oświatowych. Jest uznawany za współtwórcę polskiego powojennego filmu dokumentalnego, był autorem ponad pięćdziesięciu filmów dotyczących twórczości plastycznej, a także o tematyce politycznej i społecznej. Przez cały okres od powstania PZPR był jej członkiem.
Był mężem aktorki Antoniny Gordon-Góreckiej.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera 19A-1-17).
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (6 lipca 1954) „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy zawodowej w dziedzinie kinamtografii”.
Nagrody
Państwowa Nagroda Artystyczna II stopnia (zespołowa) w dziale kinematografii za film dokumantalny Szeroka droga (1950) wyróżnienie honorowe na V Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlovych Varach - dla filmu Szeroka droga (1950) Nagroda Specjalna Jury na IV Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes - w kategorii krótkiego metrażu dla filmu Szeroka droga (1951) I nagroda Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Bahii (Brazylia) - za reportaż dla Szerokiej drogi (1951) Dyplom uznania na V Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Edynburgu - za film Szeroka droga (1951) Szczególne