Metal neoklasyczny – gatunek muzyczny, odmiana heavy metalu z dużymi wpływami muzyki poważnej, charakteryzująca się technicznym graniem, wirtuozowskimi, często przeplatanymi solówkami oraz niezwykle skomplikowaną kompozycją i harmonią (jak na utwory metalowe). Instrumentalizacje są zazwyczaj wzorowane na muzycznych dokonaniach okresu baroku oraz klasycyzmu. Bardzo często występują utwory lub wręcz całe albumy instrumentalneStephan Forté, « Metal néoclassique » in Guitarist Magazine Pedago, Hors Série #29, « Les secrets du metal- Etudes de Style », March 2009, pp.14-15..
Historia gatunku Na przełomie lat 60. i 70. grupa Deep Purple zarejestrowała koncertowe wykonanie słynnego Concerto for Group and Orchestra. Koncert był napisany przez Jona Lorda, był wykonywany przez zespół rockowy oraz orkiestrę symfoniczną. Później gitarzysta zespołu, Ritchie Blackmore, wykorzystywał wielokrotnie zagrywki w stylu klasycznym, szczególnie podczas kariery w Rainbow. Oprócz niego styl neoklasyczny charakteryzował również grę takich gitarzystów, jak Uli Jon Roth czy Randy Rhoads.