Pieniądze na utrzymanie Zakładu oprócz dużego funduszu przeznaczonego przez Torosiewicza pochodziły także ze stypendiów fundowanych przez liczne rodziny ormiańskie i polskie, oraz z organizacji akcji m.in. słynnych karnawałowych balów ormiańskich, które stały się trwałym elementem życia towarzyskiego Lwowa, a z których dochód w całości przekazywano na bursę.. Zakład opieką otaczali także sami arcybiskupi lwowscy obrządku ormiańskiego Izaak Mikołaj Isakowicz i Józef Teodorowicz.
Józef Torosiewicz zmarł we Lwowie i został pochowany na miejscowym cmentarzu Łyczakowskim. Jego nagrobek, dłuta Edmunda Jaskólskiego, jest jednym z najpiękniejszych na Łyczakowie zlokalizowanym przy głównej alei cmentarza. Przedstawia mężczyznę w podeszłym wieku o twarzy wyrazistej i łagodnych rysach, w stroju polskim, do którego tuli się dwoje dzieci-sierot, w koszulach i bosych. Jedno dziecko spogląda na otwartą książeczkę, a drugie wpatruje się w oblicze starca. W grobie obok Torosiewicza spoczywa także ks. Kajetan Kajetanowicz (1817-1900) infułat, współzałożyciel i kierownik Zakładu.
Przypisy
Bibliografia Bursa Ormiańska – Zakład Naukowy im. dr Józefa Torosiewicza
Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy filantropi Kategoria:Polacy pochodzenia ormiańskiego Kategoria:Urodzeni w 1784 Kategoria:Zmarli w 1869 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie