9 grudnia tego samego roku wstąpił do monasteru.
W 1834 został przełożonym monasteru Trójcy Świętej w Bołchowie, równocześnie uzyskując godność archimandryty. W 1835 zwolniony go z funkcji nadzorcy szkół. W roku następnym został przełożonym Monasteru Trubczewskiego, kierując równocześnie nadal monasterem w Bołchowie, następnie został także dziekanem monasterów w eparchii. W roku następnym został przeniesiony do eparchii wołyńskiej. Powierzono mu obowiązki rektora seminarium duchownego w Krzemieńcu oraz przełożonego monasteru św. Jana Miłościwego w Zahajcach Małych. Od 1847 prowadził służbę duszpasterską w Petersburgu. Od 1848 zasiadał w konsystorzu eparchii petersburskiej, został też rektorem seminarium duchownego w Petersburgu, wykładał w nim teologię dogmatyczną. W 1849 przeniesiony do monasteru Świętych Borysa i Gleba w Torżoku.