thumb|240px|Wzgórze wawelskie od zachodu Maksymilian Cercha (ur. 12 października 1818 w Krakowie, zm. 29 czerwca 1907 tamże) – malarz, złotnik.
Życiorys Ukończył Krakowską Szkołę Rysunku i Malarstwa przy Instytucie Technicznym, uczeń m.in. Jana Nepomucena Głowackiego. Nauczyciel rysunku w krakowskich szkołach. Autor pejzaży, portretów, widoków Krakowa. Jego twórczość ma dużą wartość dokumentacyjną. Żona Leokadia z Burdzińskich Cerchowaprzez 35 lat była kierowniczką szkoły żeńskiej im. św Jadwigi w Krakowie, zmarła 29 września (80 lat) 1917 roku Czas s. 3 nr 450 z 29 września 1917 Nekrolog Czas s. 2 nr 451 , syn Stanisław. Jego twórczość została wydana w 1904 przez syna w dziele Pomniki Krakowa Maksymiliana i Stanisława Cerchów
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (pas AC, część południowa).
Twórczość Kobieta w zielonym szalu (1840) Popiersie zakonnika (1840) w Muzeum Narodowym w Krakowie Morskie Oko (1849) Rynek krakowski (1869) Widok wschodniej części Rynku krakowskiego (1869) w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa Kleparz ze szkołą parafialną (1883)
Przypisy