Ponownie zdobył brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu, gdzie pokonał Henry’ego Akinwande z Wielkiej Brytanii i Gyulę Alvicsa, a w półfinale przegrał z późniejszym mistrzem Rayem Mercerem z USA. Na kolejnych mistrzostwach Europy w 1989 w Atenach obronił tytuł mistrzowski po zwycięstwach w półfinale nad Andrzejem Gołotą i w finale na Axelem Schulzem z NRD. Natomiast na mistrzostwach świata w 1989 w Moskwie przegrał pierwszą walkę z Félixem Savónem.
Po raz trzeci zdobył złoty medal na mistrzostwach Europy w 1991 w Göteborgu. Zajął drugie miejsce na mistrzostwach świata w 1991 w Sydney, po raz kolejny przegrywając w finale z Savónem.
Na igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie zdobył po raz trzeci brązowy medal. W półfinale znowu pokonał go Savón. Po tym turnieju zakończył karierę bokserską.
Arnold Vanderlyde był mistrzem Holandii w wadze ciężkiej w latach 1983 i 1985-1991.
Stoczył w sumie 254 walki, z których wygrał 233, przegrał 20 i zremisował 1. Nigdy nie przeszedł na zawodowstwo.
Został wybrany najlepszym sportowcem Holandii w 1991.