29 kwietnia 1950 opuściła Fordon, w którym była więziona, a następnie rozpoczęła pracę w Szpitalu Wolskim i później w Instytucie Leków w Warszawie. Razem z Janiną Oszast, byłą kierowniczką kancelarii BiP w Okręgu AK Kraków, z którą odsiadywała wyrok w więzieniu w Fordonie, podjęła akcję pomocy więzionym akowcom. Pod koniec 1952 przyjęła propozycję J. Oszast wznowienia działalności konspiracyjnej w WiN pod ps. „Grabowska” oraz następnego wyjazdu na Zachód. Nie będąc świadomą trwającej od 1948 prowokacji w ramach tzw. V Komendy WiN, 27 grudnia 1952 została ponownie aresztowana. 14 września 1953 wyszła na wolność, ponieważ Naczelna Prokuratura Wojskowa umorzyła śledztwo. Do czerwca 1956 pracowała jako kasjerka w Państwowym Teatrze Lalki i Aktora „Baj" w Warszawie. Przez następne 4 lata, pracowała na stanowisku starszego ekonomisty w PAX-owskich Zjednoczonych Zespołach Gospodarczych „INCO” w Warszawie. W kwietniu 1970 przeszła na emeryturę.
Zmarła w Warszawie 25 maja 1979 roku i pochowana na cmentarzu Powązkowskim.