Solko Johannes van den Bergh (ur. 4 czerwca 1854, Haga, zm. 25 grudnia 1916, Haga) – holenderski strzelec, medalista olimpijski.
Urodził się w Hadze. Studiował prawo; z zawodu był notariuszem. Był prezesem miejscowego klubu strzeleckiego Oranje Nassau. Organizował liczne turnieje strzeleckie na terenie Holandii. W 1897, wraz ze swoim przyjacielem Henrikiem Sillemem oraz Francuzem François Monodem, zorganizowali pierwsze mistrzostwa świata (ówczesna nazwa: międzynarodowe spotkania strzeleckie). Odbyły się one w Lyonie.
Brał udział w Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1900. Został sklasyfikowany w pięciu konkurencjach indywidualnych i dwóch drużynowych. Najlepsze rezultaty osiągnął w strzelaniu z pistoletu dowolnego, w którym zajął 18. miejsce w zawodach indywidualnych i trzecie w drużynowych, które dały mu brązowy medal.
Zawody w Paryżu były również traktowane jako mistrzostwa świata, więc van den Bergh jest formalnie także brązowym medalistą mistrzostw globu. Poza tym nigdy nie zdobywał medali na globalnych czempionatach.
Jego syn Gerard, również był strzelcem sportowym (był medalistą mistrzostw świata i uczestnikiem igrzysk olimpijskich).