Dzieduszyckich we Lwowie.
Po zakończeniu I wojny światowej czynnie uczestniczył przy odbudowywaniu zniszczonej Stacji Botaniczno-Rolniczej na Pożyżewskiej w Czarnohorze, będącej Połoninowym oddziałem Stacji Botaniczno-Rolniczej we Lwowie. Wznowiła ona swoją działalność dopiero w 1923 roku. W 1929 założył we Lwowie, przy ul. Piekarskiej – na działce o powierzchni 5,5 hektara – Ogród Roślin Leczniczych, stanowiący zaplecze do badań dla Katedry Farmacji Uniwersytetu Lwowskiego.
Badał roślinność Karpat Wschodnich i Podola. Odkrył na tych terenach kilka nowych gatunków o dużym znaczeniu dla nauki.
Członek lwowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Botanicznego i Polskiej Akademii Umiejętności. Autor m.in. Zapisków florystycznych z Karpat Pokuckich, publikował m.in. w czasopiśmie Krajobrazy roślinne Polski (wydawnictwo Kasy Imienia Mianowskiego).