W grudniu 1939 został zaprzysiężony przez pułkownika Janusza Albrechta, jako członek konspiracyjnej organizacji Służba Zwycięstwu Polski. W konspiracji pełnił kolejno funkcje: inspektora wyszkolenia w Oddziale III Dowództwa Głównego SZP - Komendzie Głównej Związku Walki Zbrojnej, inspektora Komendy Okręgu Warszawa-Miasto ZWZ i jednocześnie do maja 1943 dowódcy 1 pułku szwoleżerów, wreszcie inspektor Obwodu VII Powiat Warszawski AK. Rozkazem L. 113 dowódcy Armii Krajowej z dnia 11 listopada 1943 awansowany na podpułkownika.
W trakcie powstania warszawskiego został mianowany 28 sierpnia 1944 komendantem placu miasta stołecznego Warszawy. W jego gestii znalazły się sprawy wyżywienia i zakwaterowania oddziałów AK oraz „dyscypliny ulicznej” utrzymywanej przy pomocy podległego mu oddziału żandarmerii Komendy Okręgu Warszawa AK. Pełnił tę funkcję do kapitulacji oddziałów powstańczych. Po upadku powstania przebywał w Oflagach kolejno: Bergen-Belsen, Fallingbostel, Gross-Born (od stycznia 1945), Sandbostel (od marca 1945) i Lubeka (od kwietnia 1945).