Widok ten przypominał mu dwoje starych ludzi, którzy żyjąc razem stali się jednością, wspierając się wzajemnie.
Obrazy namalowane wówczas wykazują, w przeciwieństwie do tych namalowanych w Drenthe, cechy indywidualne i są tak bezpośrednie i asertywne, jak mieszkający w nich ludzie. Pokryte strzechą i otoczone drzewami tworzą organiczną jedność ze swym naturalnym środowiskiem, będąc, podobnie jak praca chłopów w polu, pewnym zapisem ludzkiej aktywności. Domostwa te, podobnie jak ich właściciele, mają wiejski i naturalny charakter. Są podobne do portretów malowanych w plenerze latem i kończonych zimą w studiu. Te wiejskie chaty to protagoniści van Gogha, a widoczni w ich pobliżu ludzie to ich atrybuty. W innym obrazie, Wiejska chata i kobieta z kozą (nr kat. F90) wieśniaczka, koza i kury nie mają znaczenia same w sobie; niczym się od siebie nie różniąc, służą raczej dla podkreślenia wiejskiego środowiska chaty. Tworzą pewną fabułę stanowiąc indywidualne tło skromnego domostwa.
Inne wiejskie chaty namalowane w Nuenen
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Malarstwo pejzażowe Vincenta van Gogha