W 1520 utworzono województwo podlaskie z siedzibą w Drohiczynie, w granicach którego znalazł się teren gminy Sabnie. Na podstawie unii lubelskiej z 1569 województwo podlaskie włączono do Korony. Przynależność administracyjna współczesnych terenów gminy do województwa podlaskiego utrzymała się do czasu III rozbioru Polski, kiedy tereny gminy weszły w skład zaboru austriackiego jako Galicja Zachodnia. Teren został podzielony na cyrkuły i okręgi. Obszar gminy Sabnie należał wtedy do cyrkułu siedleckiego.
W 1809 po klęsce Austrii tereny stały się integralną częścią Księstwa Warszawskiego, wchodząc w skład utworzonego departamentu siedleckiego. Po upadku Księstwa Warszawskiego w początkach 1815 i przejściowej okupacji rosyjskiej obszar gminy znalazł się w obrębie Królestwa Polskiego.
Po upadku powstania listopadowego w 1831 nastąpiło ograniczenie autonomii Królestwa. Administracyjnie obszar ten przez cały XIX wiek z wyjątkiem lat 1845–1866 należał do województwa podlaskiego, potem do guberni podlaskiej, a od 1867 do guberni siedleckiej. Po jej zlikwidowaniu w 1911 obszar włączono do guberni lubelskiej. Podział taki utrzymał się do 1918, czyli do czasu odzyskania niepodległości. Od tego czasu teren gminy wszedł w skład województwa lubelskiego.