Jerzy Franciszek Bryła (ur. 24 maja 1928 w Nowym Brzesku, zm. 19 października 2024 w Krakowie) – polski ksiądz katolicki, protonotariusz apostolski, pracujący wśród osób z dysfunkcją słuchu, biegle posługiwał się polskim językiem migowym.
Życiorys Urodził się w rodzinie Franciszka i Alicji z domu Holaczewskiej, którzy w latach 1918–1939 byli nauczycielami w szkole podstawowej w Nowym Brzesku (w 2007 zostali patronami Nowobrzeskiego Miejsko-Gminnego Centrum Kultury i Promocji). Z Nowego Brzeska rodzina przeprowadziła się do Stręgoborzyc, gdzie w 1941 r. Jerzy Bryła ukończył szkołę podstawową. Później uczył się w IV Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza przy ul. Krupniczej 2 w Krakowie. W 1947 zdał maturę i wstąpił do krakowskiego Seminarium Duchownego. Studiował teologię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. 29 czerwca 1952 przyjął święcenia kapłańskie z rąk arcybiskupa lwowskiego Eugeniusza Baziaka w katedrze wawelskiej.
W latach 1952–1957 był wikariuszem w Parafii św. Wawrzyńca Diakona Męczennika i św. Kazimierza Królewicza w Rajczy, a następnie przez rok w Parafii Opatrzności Bożej w Bielsku-Białej i katechetą w tamtejszym Liceum im. Adama Asnyka. W latach 1958–1969 był wikariuszem parafii św. Floriana w Krakowie, gdzie po ks. Karolu Wojtyle przejął duszpasterstwo akademickie.