Występuje do wysokości 1550 metrów n.p.m.
Zachowanie Żywi się głównie owocami i stawonogami. Żywi się zwykle w roślinności, rzadko schodząc na ziemię. W trakcie sezonu lęgowego mogą zajść walki między samcami. W trakcie kopulacji na gałęzi siedzą niegniazdujące samce, by chronić parę przed drapieżnikami.
Lęgi Okres lęgowy trwa od lipca do lutego. Gniazdo buduje samica z gałązek, liści, winorośli i korzonków. Wyściółkę stanowią czarne łodygi i korzenie. W lęgu jedno lub dwa jaja, różowawe z ciemnymi wzorkami. Inkubacja trwa 18–20 dni. Pisklęta są w pełni opierzone po 18–19 dniach od wyklucia. Jedynie samica zajmuje się jajami i pisklętami.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje cudowronkę mniejszą za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako pospolity i szeroko rozpowszechniony. Trend liczebności populacji uznawany jest za spadkowy.
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Nagrania głosów gatunku w serwisie xeno-canto.org
Kategoria:Cudowronki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna Indonezji Kategoria:Fauna Nowej Gwinei Kategoria:Fauna Papui-Nowej Gwinei Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1809 roku Kategoria:Taksony opisane przez George′a Shawa