W odróżnieniu od innych zespołów krautrockowych muzyka Popol Vuh była bardziej mistyczna, sakralna i medytacyjna. Fricke i jego muzycy inspirowali się przede wszystkim muzyką Tybetu, Afryki, a także kulturą prekolumbijską. Na początku większość utworów Popol Vuh była oparta na dźwięku, tworzonym przy użyciu syntezatorów Mooga. Pracując nad płytą Hosianna Mantra Fricke, stwierdził, że dźwięki generowane przy pomocy syntezatora działają niekorzystnie na duchową stronę człowieka i zrezygnował z urządzenia, a następnie sprzedał je Klausowi Schulzemu. Kolejne albumy zdominowane są przez instrumenty akustyczne, partie chóralne, jednak czasami pojawiają się elektroniczne dźwięki np. na płycie Messa di Orfeo, gdzie towarzyszy im szmer owadów.
Grupa zawiesiła działalność wkrótce po śmierci lidera (zmarł 29 grudnia 2001).
Dyskografia Albumy 1970 Affenstunde 1971 In den Gärten Pharaos 1972 Hosianna Mantra 1973 Seligpreisung 1974 Einsjäger & Siebenjäger 1975 Das Hohelied Salomos 1976 Letzte Tage – Letzte Nächte 1978 Brüder des Schattens – Söhne des Lichts 1979 Die Nacht Der Seele - Tantric Songs 1981 Sei Still, Wisse Ich Bin 1982 Agape – Agape, Love - Love 1985 Spirit Of Peace 1991 For You And Me 1995 City Raga 1997 Shepherd's Symphony 1998 Messa di Orfeo