Nazwa Stella Maris przylgnęła do figury ok. 1700, po katastrofie morskiej, kiedy pewien hrabia z Maastricht wzywał pomocy Matki Bożej z kaplicy na brzegu i został uratowany. Od tego momentu żeglarze, marynarze i mieszkańcy miasta w obliczu niebezpieczeństwa zwracali się do swojej Gwiazdy Morza. Co roku w Poniedziałek Wielkanocny do kaplicy przybywali pielgrzymi ubrani w pokutne szaty. W 1570, gdy Maastricht zajęli protestanci, cudowna figura Gwiazdy Morza została ukryta poza miastem. Do sanktuarium powróciła dopiero po 105 latach. Podczas okupacji francuskiej pod koniec XVIII w. figurę ukrywano w prywatnych domach. Ostatecznie wróciła na swoje miejsce w 1837.

Organy thumb|240px|Widok wnętrza w kierunku zachodnim – organy Organy w bazylice zbudował w 1652 organmistrz Andries Severijn z Liège. W 1798 francuscy okupanci zarządzili zamknięcie kościoła, a organy zostały przeniesione do kościoła św. Mikołaja. W 1830 Joseph Binvignat, miejscowy organmistrz umieścił w kościele pozytyw jako organy główne, zmieniając m.in. jego dyspozycję i strój. W 1838 pierwotne organy powróciły do bazyliki. W 1852 zakład organmistrzowski Merklin & Schütze z Brukseli dokonał naprawy i rozbudowy organów, zmieniając w niektórych miejscach ich dyspozycję.