Kształt greckich liter przypomina uncjałę stosowaną w bilingwicznych grecko-koptyjskich rękopisach i jest charakterystyczna dla środowiska aleksandryjskiego. Podstawa niektórych liter, alfa oraz mi, przylega do dolnej linii; litery epsilon, kappa, chi oraz ypsilon mają zamaszyste kreski. Litera phi jest nadzwyczaj wielka. Język grecki był drugim językiem dla skryby.
Tekst stosuje znaki interpunkcyjne według systemu kolometrycznego, dierezę, we fragmencie brak przykładów zastosowania ioty adscriptum. Nomina sacra (imiona święte) pisane są skrótami, fragment zawiera dwa: ΙΣ dla Ιησους (Jezus) oraz ΜΗΡ dla μητηρ (matka).
Tekst Tekst fragmentu reprezentuje aleksandryjską tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii II. Tekst zawiera wiele opuszczeń nie potwierdzonych przez inne rękopisy.
Warianty tekstualne (z lewej strony klamry tekst NA27, z prawej strony – tekst 0184): Mk 15,40a – Μαρια η Μαγδαληνη ] Μαρια Μαγδαληνη (Maria Magdalena) Mk 15,40b – Μαρια η Ιακοβου ] Μαρια η του Ιακοβου/Μαρια η Ιακοβου (Maria Jakubowa)