Leszek Kowalewski ps. „Czarny”, „Leszek”, „Tomasz”, „Tomasz Twardy” (ur. 27 sierpnia 1910 we Włocławku, zm. 27 lipca 1943 w Warszawie) – porucznik rezerwy artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 27 sierpnia 1910 w rodzinie Leona (urzędnika miejskiego) oraz Marii z Brudzewskich (nauczycielki). Uczył się w Warszawie od 1925 na Wydziale Drogowo–Budowlanym Państwowej Średniej Szkoły Technicznej Kolejowej, a po jej ukończeniu otrzymał w czerwcu 1931 dyplom technika drogowo–budowlanego. Od sierpnia 1931 do czerwca 1932 odbył jednoroczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po zakończeniu służby pracował w Gdyni przy budowie linii kolejowej. Później był urzędnikiem w Zarządzie Miejskim we Włocławku i urzędnikiem w Gazowni Miejskiej w Warszawie.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił obowiązki dowódcy plutonu w 8 pułku artylerii ciężkiej. W bitwie nad Bzurą został ranny i wzięty do niewoli, ale zbiegł z transportu do obozu jenieckiego i powrócił do Warszawy. Mieszkał podczas okupacji niemieckiej przy ul. gen. Józefa Zajączka. Od listopada 1939 rokuLub od marca 1940 roku brał czynny udział w konspiracji. W początkowym okresie swojej działalności należał do organizacji „Orzeł Biały”, którą założył E.