W 1919 roku wstąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików) i pełnił funkcję komisarza wojskowego powiatu słonimskiego.
Po zakończeniu wojny domowej w Rosji pracował w strukturach partii komunistycznej i administracji państwowej ZSRR. W momencie aresztowania pracował jako dyrektor miasteczka studenckiego Leningradzkiego Instytutu Industrialnego. 22 października 1937 został aresztowany pod adresem: ul. 12. Czerwonoarmijska 3 m. 6. W związku z aresztowaniem wykluczono go z partii. 22 listopada 1937 roku został uznany przez komisję NKWD na wniosek prokuratury ZSRR winnym „członkostwa w organizacji kontrrewolucyjnej”. 27 listopada 1937 roku został rozstrzelany. W 1973 roku pośmiertnie go zrehabilitowano.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Białoruscy komuniści Kategoria:Białoruskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Ludzie związani z Petersburgiem Kategoria:Ofiary wielkiej czystki Kategoria:Postacie rewolucji październikowej Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Uczestnicy wojny domowej w Rosji Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1937