W marcu 1938 roku został przyjęty do służby krótkoterminowej w RAF i skierowany na dalsze kursy doskonalenia pilotażu. We wrześniu 1940 roku został instruktorem w szkole lotniczej w Rodezji Południowej, a następnie pilotem testowym w Durbanie w Afryce Południowej. 11 kwietnia 1942 roku został skierowany do 112 dywizjonu RAF operującego nad Pustynią Zachodnią. W ciągu najbliższych miesięcy służył także w 94 i 260 dywizjonie. Latał na amerykańskich Kittyhawkach. W 260 dywizjonie zgłosił jedno zestrzelenie, włoskiego Fiata CR.42.

14 czerwca 1942 roku został przeniesiony do australijskiego 450 dywizjonu, znanego popularnie jako „Desert Harassers”, nie zmieniając jednak swojej przynależności do RAF. Objął funkcję dowódcy eskadry B. Swoje pierwsze zwycięstwo powietrzne w nowej jednostce, nad niemieckim Bf 109 uzyskał 18 czerwca 1942 roku. W krótkim czasie odniósł jeszcze trzy kolejne zwycięstwa, co przyniosło mu tytuł asa. Za swe osiągnięcia został odznaczony Distinguished Flying Cross.