NikasilRegisterauskunft, Deutsches Patent- und Markenamt. (często niepoprawnie: nicasil) – nazwa handlowa nakładanej elektroforetycznie lipofilowej warstwy niklu i węgliku krzemu, używanej do ulepszania powierzchni elementów silników, głównie zaworów i cylindrów. Jest ona, nieco zmienionym ortograficznie, skrótowcem grupowym od słów nickel-carbide-silicon (nikiel-węglik-krzem).
Nikasil tworzy bardzo twardą powłokę ceramiczną (znacznie twardszą niż żeliwo), która w wysokiej temperaturze rozpuszcza się w stopionym niklu. Po elektroforetycznym nałożeniu na powierzchnię aluminiowego cylindra osiąga się niemal tak dobrą wytrzymałość jak w cylindrach żeliwnych lub chromowanych.
Materiał ten został wprowadzony przez przedsiębiorstwo Mahle w 1967, początkowo w silnikach Wankla montowanych w samochodach NSU Ro 80 i Mercedes C111, jako warstwa zabezpieczająca blok silnika wykonany ze stopu glinu. Pozwalał na zastosowanie jednocześnie tłoków i cylindrów ze stopu aluminium, zmniejszając tarcie.