Dawny zamek krzyżowców składał się z dwóch prostokątnych wież, które znajdowały się w pobliżu południowego urwiska. Wieże były otoczone wysokim murem zamykającym teren o powierzchni około 80x120 metrów. Odległość między wieżami wynosiła około 20 metrów. Między nimi znajdował się dziedziniec wewnętrzny oraz kilka budynków. Większość pomieszczeń znajdowała się w podziemiach, pomiędzy oboma wieżami. Brama wjazdowa znajdowała się po stronie wschodniej. Dwie ocalałe wieże stały się podstawą do budowy późniejszego fortu Dhaher al-Omara. Wschodnia wieża wznosi się na trzy piętra. Jest to rzadki przypadek takiej architektury krzyżowców, ponieważ większość wież budowanych w Królestwie Jerozolimskim wznosiło się jedynie na dwa piętra. Prawdopodobnie wieża była wykorzystywana jako dom dla rycerzy. Brytyjski archeolog Denys Pringle twierdzi, że przy wieży znajdowały się koszary. Oszacował on, że stała załoga zamku liczyła około 20 rycerzy, którym towarzyszyły dodatkowe pomocnicze siły. Druga wieża pełniła funkcję donjonu (miejsca ostatecznej obrony). Znajdowała się ona w najwyższym punkcie fortyfikacji obronnych. Była wzniesiona na podstawie pięciokąta i nie posiadała żadnych okien zewnętrznych. Prawdopodobnie na pierwszym piętrze mieściła magazyny i być może pomieszczenia mieszkalne dla członków arystokracji.