Wieczorem 21 stycznia Tarwidów odwiedzili zaproszeni przez Teresę znajomi, którym m.in. pokazywano słoik z KCN, stojący w łazience. Według Kazimierza Tarwida po wyjściu gości wyszedł on z domu, aby odwiedzić matkę, a po spóźnionym powrocie zastał nieprzytomną żonę leżącą na kanapie; na stoliku obok niej stał zamknięty słoik z cyjankiem i lekarstwo na ból głowy.
Śledztwo w sprawie śmierci Teresy Tarwid i wieloetapowe postępowanie sądowe trwało 5 lat (1955–1960); zostało uznane za jeden z kilku poszlakowych „procesów wszech czasów”Wśród takich procesów są wymieniane np. proces Gorgonowej, Jerzego Paramonowa, rodziny Zakrzewskich, księdza Lecha, podejrzanego o zabójstwo kochanki, pseudo-lekarza Wójcika (zob. „Listy do pani Z.”), których przebieg wskazywał na brak możliwości jednoznacznej interpretacji zgromadzonego materiału dowodowego: 26 sierpnia 1955 – umorzenie śledztwa z powodu braku dowodów;