Spotkanie w Trenczyńskich Cieplicach było początkiem dwuletnich negocjacji, które zakończyły się decyzją o podziale Czechosłowacji na dwa osobne państwa. Ich dokładny przebieg nie jest do końca znany. Ponadto w ich trakcie zmienił się skład negocjatorów. Pithart przestał być czeskim premierem w 1992 r., a Mečiara zastąpił chadecki polityk Ján Čarnogurský, znany ze swej walki o prawa Słowaków, zwolennik próby rozwiązania kompromisowego, choć formułowanego w sposób dość niejasny i przenośny. Przez większość negocjacji inicjatywa była w rękach delegatów słowackich; przedstawiciele Czech pozostawali pasywni i nie byli w stanie zaproponować rozwiązań w ramach wspólnego państwa, które by Słowaków satysfakcjonowały. Kwestia była dyskutowana na 39 posiedzeniach międzyrządowych. Ostatnie z nich miało miejsce 11 marca 1992 w Pradze, ale już 12 lutego 1992 Słowacka Rada Narodowa odrzuciła wynegocjowaną koncepcję struktury państwa uznając, że nie zapewnia ona równoprawnych stosunków między Czechami i Słowakami. Szczególne dyskusje budziło bowiem uznanie Słowacji za podmiot prawa międzynarodowego oraz utworzenie dwu banków emisyjnych (przy zachowaniu wspólnej waluty). 28 sierpnia 1990 utworzono Ministerstwo Stosunków Międzynarodowych Republiki Słowackiej (w 1992 r.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rozpad Czechosłowacji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.