W latach 1897–1904 dowodził siłami rosyjskimi na Kaukazie. Stanowisko to przyjmował z niechęciąD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.307. W 1903 ogłosił przejęcie przez państwo majątku ruchomego i nieruchomego Kościoła Ormiańskiego. Krok ten spotkał się z powszechną krytyką w kołach rządowych, zdecydowanie negatywnie wyrażał się o nim premier Siergiej Witte, zdaniem którego Golicym nieodwracalnie zraził do Rosjan najbardziej przychylny im naród kaukaski, jakim byli Ormianie. Car Mikołaj II poparł jednak Golicyna i zachował w mocy jego zarządzenieD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.311. Golicyn dokonał także aresztowań ponad 1000 działaczy ormiańskichD. Rayfield, Edge of Empires. A History of Georgia, Reaktion Books, 2012, s.312.
Odszedł z piastowanych stanowisk po nieudanym zamachu na swoje życie dokonanym przez Armeńską Federację Rewolucyjną (dasznaków).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Książęta Imperium Rosyjskiego Kategoria:Urodzeni w 1838 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Generałowie adiutanci Imperium Rosyjskiego Kategoria:Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego