Wiktor Amadeusz z Hesji-Rotenburga (niem. Victor Amadeus von Hessen-Rotenburg, ur. 2 września 1779 na Zamku Rotenburg; zm. 12 listopada 1834 w Zębowicach) – ostatni książę w latach 1812–1815 oraz pierwszy książę von Ratibor i książę von Corvey w latach 1821–1834.
Życiorys thumb|300px|Siedziba rodowa w Rudach thumb|300px|Siedziba rodowa w Corvey Wiktor Amadeusz był synem landgrafa Karola Emanuela z Hesji-Rotenburga (1746–1812) i księżnej Leopoldyny (1754–1823), córki księcia Franciszka Józefa I Liechtensteina (1726–1781). Książę Wiktor objął rządy po ojcu w dobie wojen napoleońskich. W 1815 roku książę utracił część swoich ziem w Hesji na rzecz Prus. W ramach rekompensaty otrzymał dobra raciborskie i dawny benedyktyński klasztor w Corvey, w Westfalii. W 1821 roku na mocy dokumentu króla Fryderyka Wilhelma III, dobra raciborskie podniesiono do godności księstwa. Wiktor Amadeusz został księciem tytułującym się Herzog von Ratibor und Fürst von Corvey. Dobra książęce składały się z 65 wsi i 30 folwarków w powiatach: raciborskim, toszecko-gliwickim i rybnickim, z liczbą ludności przekraczającą 18 tysięcy.