W roku akademickim 1930/1931 rozpoczął wykłady na Wydziałach Prawno-Ekonomicznym i Humanistycznym. Prowadził wykłady z zarysu socjologii oraz seminarium socjologiczne na temat analizy socjalizmu rosyjskiego.
W 1931 został przeniesiony do Krakowa w charakterze administratora parafii św. Mikołaja; później mianowano go proboszczem w Nowej Górze. To uniemożliwiło mu prowadzenie dalszych wykładów na Uniwersytecie Poznańskim. Po powrocie do diecezji krakowskiej nie zaprzestał pracy naukowej. Obowiązki proboszcza łączył z wykładami w Szkole Nauk Politycznych przy Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Owocem jego wykładów są cztery skrypty: Czynniki dynamiczne życia społecznego, Styczność społeczna i teoria kultury, Masy, związki i ustroje z uwzględnieniem teorii państwa, Analiza socjologiczna grup społecznych.
Po wojnie podjął pracę jako profesor kontraktowy na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Wykładał w latach 1946-1949 na Wydziale Prawa i Nauk Społeczno-Ekonomicznych. Głoszone przez niego poglądy, że nauka nie może być ukierunkowana światopoglądowo oraz aresztowanie przez władze komunistyczne, stało się przeszkodą do prowadzenia przez niego dalszych wykładów z socjologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.