Kombinacja cech występujących u pierwowróblowców i śpiewających utrudnia ustalenie pozycji filogenetycznej Resoviaornis wśród wróblowych.
Resoviaornis osiągał niewielkie rozmiary – wielkością dorównywał sikorze modrej, co oznacza, że był mniejszy od innych paleogeńskich wróblowych, takich jak Wieslochia i Jamna, z którymi prawdopodobnie nie jest blisko spokrewniony. Stosunkowo lekko zbudowany dziób sugeruje, że Resoviaornis był ptakiem owadożernym lub owocożernym, lecz nie ziarnojadem. Względnie długie kończyny tylne wskazują, że większość czasu spędzał na ziemi. Kości holotypu nie noszą śladów działalności drapieżników i padlinożerców – dobry stan ich zachowania sugeruje szybkie pogrzebanie ciała ptaka na dnie morza.
Przypisy
Kategoria:Wymarłe wróblowe Kategoria:Ptaki oligocenu Kategoria:Wymarłe ptaki Europy