thumb|250px|Demonstracja nacjonalistów ukraińskich w 1941 r. w nieznanym mieście Ukraińska rewolucja narodowa w 1941 roku – próba utworzenia państwa ukraińskiego przez nacjonalistów ukraińskich podczas ataku III Rzeszy na ZSRR w 1941 roku, w szczególności przez OUN-B, kierowaną przez Stepana Banderę. W zamierzeniach jego twórców państwo to miało być sprzymierzoną z III Rzeszą faszystowską dyktaturą, docelowo pozbawioną mniejszości narodowych. Niemcy, z którymi banderowcy nie uzgodnili swoich działań, nie uznały aktu powołania państwa ukraińskiego i aresztowały jego przywódców, a Ukrainę objęły administracją okupacyjną.
Geneza Pojęcie „rewolucji narodowej” pojawiło się w uchwale I Kongresu Ukraińskich Nacjonalistów z 1929 roku (kongresu założycielskiego OUN). Jej punkt 2 głosił, że całkowite usunięcie wszystkich okupantów z ziem ukraińskich […] nastąpi w toku rewolucji narodowejP. Mirczuk, Narys istoriji OUN, 1962, s. 10, [w:] Władysław Filar, Wydarzenia wołyńskie 1939–1944, wydawnictwo Adam Marszałek, 2008.. W następnych latach ideolodzy i teoretycy OUN (m.in. Mykoła Sciborski, Wołodymyr Martyneć, Dmytro Myron, Mychajło Kołodzinski, Jarosław Stećko) w swoich pracach rozwijali koncepcję „rewolucji narodowej”Z czasem pisanej od dużej litery. i dyskutowali kształt oraz ustrój przyszłego państwa.