thumb|160px|Zespół wspinaczkowy w Żlebie Drège'a mały|Grób Wandy Kamińskiej na cmentarzu Powązkowskim Wanda Kamińska z domu Henisz (ur. 20 sierpnia 1918 w Zborówku, zm. 5 maja 2013 w Warszawie) – polska taterniczka, pionierka taternictwa kobiet, członkini honorowa Klubu Wysokogórskiego w Warszawie i Polskiego Związku Alpinizmu.

Życiorys Wychowała się w Zborówku koło Buska-Zdroju w Świętokrzyskiem. Od 1932 mieszkała w Zakopanem, gdzie w 1936 zdała maturę w Gimnazjum Żeńskim popularnie zwanym Szarotką.

Początkowo chodziła w góry i jeździła na nartach jako turystka, jednak wkrótce do grona elity taternickiej wprowadził ją Wawrzyniec Żuławski. Zaczęła się wspinać jako nastolatka, dlatego taternik Wiktor Ostrowski mówił o niej często „nasza maskotka”. W 1935 była pierwszą kobietą i jedenastą osobą w historii, która dokonała wejścia przez Dolinę Śnieżną na Wyżnią Lodową Przełęcz (wraz z Józefem Orenburgiem). Z powodu nordyckiej urody nazywano ją „Walkirią”.

W 1938 zapisała się na studia na Wydziale Geologii Uniwersytetu Warszawskiego.

W styczniu 1936 została przyjęta do Koła Zakopiańskiego Klubu Wysokogórskiego, a członkostwo zwyczajne uzyskała 7 listopada 1945.