Jego celem było zjednoczenie młodego ruchu reformacyjnego. Chciał osiągnąć nie tylko cel religijny, ale także polityczny. Na sejmie Rzeszy w 1529 roku katolicy próbowali doprowadzić do podziału obozu reformacyjnego. Wobec rosnącego zagrożenia ze strony katolickiej Filip Wielkoduszny podjął próbę wzmocnienia obozu protestanckiego poprzez połączenie z ewangelikami wyznania reformowanego z Niemiec północno-zachodnich i ze Szwajcarii. Byłoby to możliwe, gdyby udało się doprowadzić do porozumienia w podstawowych kwestiach religijnych, a zwłaszcza w kwestii Komunii Świętej. Najostrzejszy spór był między Marcinem Lutrem a Huldrychem Zwinglim, który trwał od 1527 roku.
Wynik rozmów thumb|Rozmowy religijne (obraz Augusta Noacka z 1869 roku) W wyniku przeprowadzonych rozmów teolodzy doszli do porozumienia w 14 zasadniczych punktach nauki i wiary. W punkcie 15 dotyczącym Komunii Świętej nie doszło do porozumienia. Zwingli uważał Wieczerzę Pańską za obrzęd pamiątkowy śmierci Chrystusa, natomiast Luter nauczał, że Chrystus rzeczywiście jest obecny w sakramencie i powoływał się na słowa Zbawiciela "To jest Ciało moje, to jest Krew moja", twierdząc, że wierni spożywają podczas Komunii Św. Ciało i Krew Chrystusa. Ewangelicy reformowani stanowczo zaprzeczali obecności Chrystusa w Komunii Św.