W tym czasie Augereau z powodzeniem zaatakował lewe skrzydło z Loano, uderzając na wzgórza zajęte przez generała-majora Eugène-Guillaume Argenteau, zdobywając pozycję jedną po drugiej. Grand Castellaro bronione przez Mathiasa Rukavina i jego 1200 ludzi stawiło większy opór. Augereau w końcu rozkazał Rukavinie złożyć broń, ale nie zaakceptował austriackich warunków, które pozwalałyby opuścić pozycję z bronią i ekwipunkiem. Pomimo to francuski generał dał mu 10 minut na bezwarunkową kapitulację. Rukavina odmówił, pomimo że Augereau postawił przed nim całą brygadę Claude’a Victora. Miał to być początkowo tylko środek odstraszający, ale Rukavina chciał zginąć w chwale i uderzył ze swoimi ludźmi ze swojej obronnej pozycji na 117 i 118 pół brygady piechoty. Zmusił je do odwrotu pomimo ognia krzyżowego innych jednostek. Wprawiło to w osłupienie francuskie wojska, które podziwiały odwagę Austriaków.
Jednakże austriacko-sardyńskie wojska zebrały się w Mont Carmelo, aby wyrwać zwycięstwo z rąk wroga, którego uważały za wyczerpanego 10 godzinami walki. Rozumiejąc to, Schérer nadszedł ze swoim prawy skrzydłem, ale wahał się, będąc niepewnym, co się stało z Masséną w centrum.