Małżeństwo doszło do skutku przed październikiem 1324 lub roku następnego, po tym jak papież Jan XXII na prośbę Henryka i Anny wydał na ręce biskupa wrocławskiego dyspensę ze względu na pokrewieństwo małżonków. Eufemia znacznie przeżyła męża, zmarłego między 1361 a 1365.
10 października 1383 roku Władysław opolski w układzie podziałowym zastrzegł dla księżnej prawa dożywocia. Zmarła zapewne już niedługo potem, a datę dzienną jej śmierci podaje nekrolog lubiąski na dzień 21 marca.
Z małżeństwa z Bolesławem doczekała się trzech synów: Bolesława II, Henryka, Wacława oraz pięciu córek: Małgorzatę, żona Ulryka von Leuchtenberg, Jutę, żona Mikołaja II Opawskiego, Annę, Jadwigę, ksieni klasztoru św. Klary i Jadwigi (klarysek) we Wrocławiu (następczyni Małgorzaty, młodszej siostry Eufemii), Elżbietę, klaryska we Wrocławiu.
Przypisy
Bibliografia
Bronisław Włodarski, Eufemia (albo Ofka) [W:] Polski Słownik Biograficzny, tom VI, s. 320; Grotefend H., Stammtafeln der schlesischen Fürsten bis zum Jahre 1740 : Namens des Vereins für Geschichte und Alterthum Schlesiens entworfen und mit Anmerkungen versehen ..., Wrocław 1989;