Lekarz nakłada ją na ćwiek podczas tej samej wizyty, podczas której następuje zacementowanie ćwieka w zębie pacjenta. z zabezpieczeniem powierzchni nośnej korzenia – zęby ćwiekowe ze skuwką Richmonda (z.ć. Richmonda, Casius M. Richmond, 1880 r.) lub Schrödera (z.ć. Schrödera), stosowane z koroną akrylową, złożoną metalowo-akrylową lub metalowo-porcelanową. Skuwkę stosuje się w celu ochrony zęba przed próchnicą, przed urazem mechanicznym w przypadku pogłębionego lub głębokiego zgryzu oraz w razie konieczności zespolenia zęba ćwiekowego z metalowymi częściami dalszych elementów protezy.
Ćwiek jest zwykle metalowy – platynowy (dawniej) lub stalowy pod koronę porcelanową, złoty 18-karatowy, złoto-platynowy lub stalowy pod koronę akrylową. Skuwka Richmonda składa się ze złotych elementów (18 lub 22 karaty) i lutowia złotego (odpowiednio 18 lub 20 karatów); skuwka Schrödera – ze złota 20-karatowego, stopu złota z platyną lub ze stali chromoniklowej. Korona może być metalowa, akrylowa, kompozytowa, porcelanowa lub złożona.